GannetBlog

GannetBlog

Gannet

Het Gannetproject was gestart op 26 juni 2009, en dit voor een periode van drie jaar: die termijn is nu ten einde.

We zijn er, dankzij de onbaatzuchtige medewerking van tal van leden en de gulle giften van sponsors en subsidie van de Stad Gent, in geslaagd onze objectieven in grote mate uit te voeren.

nie pleuje

ForumPosted by Ines Sun, August 28, 2011 12:13:07

De VZW en de schipper hebben niet geplooid het afgelopen jaar. 'Nie pleuje nazomerevenement' is dus een goede naam voor ons onderonsje met kippenbil en braadworst, nu binnenkort op 10/9. (Hebben we eigenlijk een zomer gehad, hier in ons klein landje bij het kleine zeetje?)

Je hebt kleine zeeën en grote oceanen. de Gannet spendeerde meer dan 1 jaar op de grootste aller wateroppervlakten. Van Panama tot Indonesië, het had wat voeten in de zee... De laatste berichten des schippers waren er weer die het Gentse gezegde en onze leus 'nie pleuje' bijzonder goed illustreren. Gescheurde zeilen, mondvoorraad en diesel schaars, een aanvaring des 's nachts met een verkeerd aangelegd rif ten gevolge van een apocalyptische storm. Dit laatste malheur noopte de schipper tot de wanhoopskreet. 'Is dit het einde?'. 'Natuurlijk niet' mailde ik hem terug. De trouwe achterblijvers (en zijn we dat niet allemaal?) kennen hun schipper ondertussen. Met een sjiek en een stukske touw, wat meegenomen polyester en een beetje moederkenszalf was de toon van de volgende mails weer 'alles kits'.

De rangers, daar moet ik het even over hebben. De Gannet werd met daad bijgestaan door 'de rangers'. Ik ken deze mannen uit de jeugdseries uit de jaren 70. Stoere kerels te paard of te range rover die de arme poema uit de strop redden en de weinige slechteriken uit de toen nog lieflijke samenleving rammelden. Ze droegen daarbij smetteloze uniformen en spraken stoere taal.
Welnu, het bleken ook rangers te zijn die de Gannet uit zijn benarde positie hielpen, met vuistdikke kabels verankerden, vervolgens op haar zij kantelden om het roer weer recht te kloppen en de arme bemanning in leven houden met een, uit hun eigen mond gespaarde, boterham en een zatte kaffee. Deze helden verplaatsen zich weliswaar te boot maar dat kan geen bezwaar zijn om er zo snel mogelijk een jeugdserie over te maken. We hebben dringend behoefte aan voorbeelden voor onze jeugd en een beetje lieflijkheid en heldenmoed, wie kan daar tegen zijn?

Het afscheid (daar gaan we weer!) met de rangers was moeilijk en emotioneel. Dat kan ik me goed voorstellen. Je komt in je leven niet vaak helden tegen en vooral in de nood op een quasi onbewoond eiland kan dat enorm deugd doen, me dunkt.

De Gannet is dus weer vertrokken, voor de laatste Pacific-zeemijlen. Binnenkort komen de drie musketiers aan boord. We wensen Sam, Gert-Jan en Elias een mooie reis en heffen op 10/9 onze kippenbil (en ons glas natuurlijk) op een behouden vaart voor hen en ons schipperskoppel. Beste lezer, kom er ook gerust eentje op drinken, afspraak aan de kaai, prosit ende schol!

  • Comments(1)//blog.gannet.be/#post145