GannetBlog

GannetBlog

Gannet

Het Gannetproject was gestart op 26 juni 2009, en dit voor een periode van drie jaar: die termijn is nu ten einde.

We zijn er, dankzij de onbaatzuchtige medewerking van tal van leden en de gulle giften van sponsors en subsidie van de Stad Gent, in geslaagd onze objectieven in grote mate uit te voeren.

Bezoek aan SOS Kinderdorp in Flores

Gannet e-mailsPosted by Tsok Fri, October 07, 2011 12:22:44

Bezoek aan SOS Kinderdorp in Flores, Indonesië

Op woensdag 28 september 2011 hebben we het SOS Kinderdorp in Flores bezocht.

We werden in de vroege voormiddag opgehaald door een chauffeur en een student van SOS. John, de student, was opgegroeid in het kinderdorp en studeert momenteel Engels aan de 'universiteit' van Maumere. Hij verblijft in een jeugdhuis samen met nog een tiental jongens. Als de jongeren de leeftijd van 15 hebben gaan ze naar een jongeren tehuis. Meisjes en jongens apart. Daar worden ze opgevangen door een koppel: een vader en een moeder.

Het kinderdorp ligt een 13 km west buiten de stad van Maumere.

De kinderen van Flores vonden hun nieuw tehuis in Maumere in 1995.

We werden hartelijk onthaald door de directeur en de medewerkers. Tijdens de rondleiding hadden we de kans om hen allerlei vragen te stellen betreffende de werking van hun dorp.

Elke familie heeft zoals in ieder SOS dorp een eigen huis. Daar vinden de kinderen een nieuw tehuis. De huizen zijn zo ontworpen dat ze een grote familie kunnen vormen met veel kinderen. Er slapen ongeveer drie tot vier kinderen in een kamer. De SOS moeder heeft een kamer voor haar alleen. Elke moeder heeft de zorg voor ongeveer een 12 tal kinderen.

Broertjes en zusjes kunnen bij elkaar blijven wonen. Jongens en meisjes van verschillende leeftijden groeien samen op.

De huizen zijn heel sober van inrichting. Er is geen luxe zoals tv en video maar er is een knusse sfeer.

Het domein van dit dorp is ongeveer 3,3 hectare groot. Het is een zeer verzorgde tuin met heel veel planten en bomen. Palmbomen, mango bomen en heel veel bloemen. De huizen hebben ook allemaal een naam van een bloem.

Tijdens de wandeling liepen we al gauw met een aantal kinderen aan ons hand. Ze zijn allemaal heel vriendelijk en beleefd. Hetgeen hier echt opvalt, is de liefde die ze krijgen van de mensen die er werken. De moeders doen dit met hart en ziel en hebben gekozen voor deze manier van leven. Er is geen contract maar de meeste moeders blijven dit heel hun leven doen. Wat eerst begon als een gewone job om geld te verdienen werd al rap een levenshouding. Om een SOS moeder te mogen zijn moeten ze high school en een training gevolgd hebben. Ze lopen dan een tijdje stage in het dorp zelf vooraleer een moeder van een gezin te worden. In die periode worden ze aangesproken als tante door de kinderen. Als de kinderen ouder worden en het huis uit zijn houden ze toch nog contact met de moeders.

Een deel van de kinderen wordt van de straat gehaald door de straatwerkers. Een ander deel zijn wezen.

De leeftijd varieert van 0 tot 15 jaar. Nadien gaan ze naar een jeugdhuis.

De moeders volgen de kinderen op tot na hun studie.

Op het terrein staat er zelfs een gastenhuis. Dit was voor ons in orde gemaakt voor een 2 tot 3 dagen. Helaas hebben we dit moeten weigeren. Het was niet onze bedoeling om dit te doen en ook was het niet aangewezen om de boot alleen te laten.

In de voormiddag gaan de kinderen naar school. Ze worden opgehaald door een eigen busdienst. Tijdens de middag komen ze naar huis om te eten en in de namiddag gaan ze terug naar school. De moeder van het gezin helpt hen bij hun schoolwerk.

De kinderen groeien op zoals in een normaal huisgezin. Echter enkel door een moeder. Papa zeggen ze tegen de mannelijke medewerkers van dit dorp.

Na het bezoek deden we nog een interview met de directeur en de medewerkers. De grootste noden van dit dorp zijn het tekort aan muziek en muziekapparatuur. De speeltuin had ook een opknapbeurt nodig.

We verlieten het dorp met een voldaan gevoel. Tijdens het terug rijden naar de boot, werd er nog even gestopt aan het jeugdhuis van de jongens. Daar werden we ook zeer vriendelijk onthaald door de vader en moeder. We kregen een korte rondleiding en als bonus mochten we de motor van het jeugdhuis gebruiken voor de hele week.

Marianne en Marc

  • Comments(2)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Geertrui De Clerck Mon, October 31, 2011 11:50:23

Dag Marianne en Marc, wat leuk om op jullie blog nog eens een fijn verslagje te lezen van één van jullie SOS-bezoeken. Het doet me altijd deugd als ik hoor hoe goed jullie daar worden ontvangen. Ik geef de info zeker door aan mijn collega's hier in Brussel, en ik wens jullie nog veel succes op jullie verdere tocht. Groetjes !

Posted by Steffen Shuschumi Sat, October 15, 2011 10:59:58

Hi U2,
was really nice to meet U on flores. Our Diskussions as well as "checking dinghi" gave a good feeling & background informatins of the idea "sailing 4 education" !
god luck, take care and i hope we see us again,
greets from gecko steffen shuschumi, kiel sailing city, germany